Archive for the ‘Παιδεία’ Category

Advertisements

Παρακολούθηση και Διδασκαλία

Posted: Σεπτεμβρίου 27, 2014 by Κάτσιος Δημήτρης in Νίκος Λυγερός, Παιδεία

Του Νίκου Λυγερού

Στον τομέα της διδασκαλίας υπάρχει ένα θέμα που είναι βασικό και εκφράζεται απλά με τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των ρημάτων «ακολουθώ» και «παρακολουθώ». Ενώ η διαφορά είναι τόσο σημαντική όσο η διαφορά που υπάρχει μεταξύ των ρημάτων «κοιτάζω» και «βλέπω». Κι όμως η διαφοροποίηση γίνεται μόνο στην παιδεία κι όχι στην εκπαίδευση, η οποία θεωρεί ότι ουσιαστικά αν ο μαθητής ακολουθεί και αναπαράγει τη γνώση αυτό επαρκεί. Ενώ η πραγματικότητα της διδασκαλίας εξετάζει το θέμα εντελώς διαφορετικά. Ο Δάσκαλος δεν καθοδηγεί απλώς τον μαθητή για να κάνει ακριβώς αυτό που θέλει, αλλά για να εξηγήσει τις δυσκολίες που αποτελούν τα γνωστικά εμπόδια για την επίτευξη του στόχου που επέλεξε ο μαθητής, αφού έχει επιλεχθεί μεταστρατηγικά από το δίπολο Δάσκαλος-μαθητής. Έτσι στην αρχή λειτουργεί σε πρακτικό επίπεδο ο Μέντορας και ο Τηλέμαχος. Σε αυτό το πρώτο στάδιο γίνεται η πρώτη διαφοροποίηση, αφού οι δυο δεν είναι ο ένας πίσω από τον άλλον, αλλά συμβαδίζουν προς τον ίδιο στόχο μέσω ενός στρατηγικού μείγματος που δεν είναι γραμμικό. Στη συνέχεια ο μαθητής λειτουργεί τοποστρατηγικά, αφού δίνει πια σημασία στη σχέση των πραγμάτων και ο Δάσκαλος χρονοστρατηγικά, αφού αρχικά χάνει χρόνο για να επενδύσει στη διδασκαλία. Και μαζί, μετά τη θεωρία σχέσεων, εφαρμόζουν τα νοητικά σχήματα της θεωρίας δεσμών για να γίνει ταυτόχρονα η απελευθέρωση με την κατανόηση της επινόησης. Σε αυτό το στάδιο ο μαθητής παρακολουθεί και δεν ακολουθεί απλώς, διότι έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί πώς λειτουργεί η σκέψη και μετά σκέφτεται ο ίδιος πώς σκέφτεται κι αντιλαμβάνεται ότι ο Δάσκαλος είναι μαζί του ακόμα κι αν είναι μακριά, διότι δημιουργεί μια γέφυρα συνεννόησης που επιτρέπει στον μαθητή να περάσει και από το αδιανόητο για να καταλάβει το βάθος του προβλήματος μέσω των θεμελίων που ανέδειξε η διδασκαλία που παρακολούθησε. Έτσι έχουμε ένα ανοιχτό μάθημα που δεν εγκλωβίζει τον μαθητή σ’ ένα δογματικό σύστημα, όπως γίνεται στην εκπαίδευση που κοιτάζει μόνο την αποτελεσματικότητα της μάζας κι όχι την ανθεκτικότητα της ενέργειας.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=17024&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Όταν σκεφτόμαστε ακόμα και αντικειμενικά ένα λαό που έχει υποστεί μια γενοκτονία λόγω βαρβαρότητας δεν αντιλαμβανόμαστε εκείνη τη στιγμή ότι νίκησε τους γενοκτόνους. Διότι όσες προσπάθειες κι αν έκαναν τόσα χρόνια δεν κατάφεραν να εξοντώσουν όλα τα θύματα και παρέμειναν οι επιζώντες που λειτουργούν ως μάρτυρες για την κατηγορία, και την καταδίκη της γενοκτονίας. Δεν βλέπουμε αμέσως ότι πρόκειται για μια ήττα των γενοκτόνων που δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την εσχάτη λύση. Και μετά από δεκαετίες οι οικογένειες των επιζώντων συνεχίζουν το έργο της μνημοσύνης και παλεύουν ενάντια στη γενοκτονία της μνήμης. Έτσι η ύπαρξή μας αποτελεί μια αντίσταση κι όχι μόνο μια θυσία. Αλλά επιπλέον δείχνει ότι ο γενοκτόνος δεν τα κατάφερε να διαπράξει ένα τέλειο έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένα ίχνος της πράξης και στη συνέχεια καμία κατηγορία και καταδίκη. Οι επιζώντες λειτουργούν ως αθάνατοι σελιδοδείκτες μαζί με τους Δίκαιους για να μην ξεχάσουμε καμία σελίδα της ιστορίας της Ανθρωπότητας. Έτσι οι γενοκτόνοι συνεχίζουν να έχουν προβλήματα και μετά το έγκλημά τους, γιατί τα θύματα δεν γενοκτονήθηκαν όλα, γιατί ο λαός δεν αφανίστηκε, γιατί η δικαιοσύνη δεν ξέχασε το Χρόνο. Γι’ αυτό το λόγο, ενώ θα έπρεπε να είμαστε όλοι νεκροί, συνεχίζουμε το έργο της αντίστασης για να μη σβήσει τίποτα από το παρελθόν και σκιστούν σελίδες της Ιστορίας μας. Πρέπει λοιπόν από τη λύπη της επετείου να βρούμε το κουράγιο και να αναδείξουμε τη χαρά της ζωής αλλά και την νίκη της ζωής. Γιατί γι’ αυτό πρόκειται. Η γενοκτονία δεν είναι ένα τελικό σημείο αλλά ένας δεσμός που μας ενώνει με την Ανθρωπότητα. Κι η ύπαρξή μας μετά από τα γεγονότα του αφανισμού είναι βέβαια μια νίκη κατά των γενοκτόνων που ακόμα και με βαρβαρότητα δεν πέτυχαν τον σκοπό τους.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=16926&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στις μελέτες της Γενοκτονίας είναι η θέση της ιστορίας και των ιστορικών. Και ο λόγος είναι απλός. Η ιστορία αρχίζει μετά το γεγονός και οι ιστορικοί ασχολούνται με την ιστορία του μετά. Έτσι δεν έχουμε στοιχεία για την ιστορία του πριν. Και το ερώτημα μετατρέπεται στο εξής: Ποιος γράφει την ιστορία του πριν και ποιος τη μελετά; Η απάντηση είναι η στρατηγική και οι στρατηγιστές. Συνεπώς μια ολική ανάλυση της Γενοκτονίας πρέπει να έχει στοιχεία και από ιστορία και από στρατηγική. Έτσι εμφανίζεται και η απαίτηση νοητικών σχημάτων που ανήκουν στη στρατηγική. Σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι απαραίτητο επίσης να διαχωριστεί η έννοια του πολέμου από την έννοια της Γενοκτονίας, αφού δεν λειτουργεί σε αυτό το πλαίσιο. Έτσι πρέπει τα νοητικά σχήματα να μην είναι εξ ολοκλήρου στρατιωτικά, ενώ είναι στρατηγικά. Σε αυτό το πεδίο έρχονται διάφορες θεωρίες να ενισχύσουν τα εργαλεία της μελέτης. Μερικές από αυτές είναι η θεωρία γραφημάτων, η θεωρία κόμβων και η θεωρία Δεσμών. Η κωδικοποίηση της Γενοκτονίας μέσω της θεωρίας γραφημάτων, μπορεί να είναι αποτελεσματική για τα διαγράμματα ροής, αλλά δεν επαρκεί για μια ολική ανάλυση. Διότι μια Γενοκτονία δεν είναι ένα σύνολο περιπτώσεων, δεν είναι μια περιπτωσιολογία ούτε η γενίκευσή της. Όπως μια πολλαπλότητα δεν είναι απλώς το σύνολο των μερών της, διότι έχει και μια δομή που δεν ενσωματώνεται μέσα στην τοπική ανάλυση. Αντιθέτως η θεωρία Δεσμών είναι εξ ολοκλήρου από τη φύση της ολική, όπως είναι η θεωρία κόμβων μόνο που δεν ασχολείται μόνο με ένα αντικείμενο σαν αυτή, αφού ένας δεσμός μπορεί ν’ αποτελείται από πολλά. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε την τοποστρατηγική και τη χρονοστρατηγική ανάλογα αν εξετάζουμε τοπολογικά και χρονικά τις στρατηγικές που ακολούθησαν οι γενοκτόνοι. Διότι όταν εξετάζουμε μόνο και μόνο την γενοκτολογία ως θεματολογία, δεν μπορούμε βέβαια να κάνουμε καμία στρατηγική ανάλυση. Ενώ πρέπει να εξετάσουμε τις δύο πλευρές, όταν θέλουμε πραγματικά να καταλάβουμε και να ερμηνεύσουμε τα δεδομένα. Χρειάζεται λοιπόν μια ολική ανάλυση και μία ολιστική προσέγγιση για να δούμε τα αόρατα νοητικά σχήματα της στρατηγικής που θα γράψουν την επόμενη ιστορία. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε επιπλέον να μάθουμε τα χαρακτηριστικά της αρχής μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει στην γενοκτονία. Ουσιαστικά με αυτή τη μεθοδολογία μπορούμε να ερμηνεύσουμε ακόμα και τις φάσεις του Stanton, αφού η κωδικοποίηση επιτρέπει την ανάδειξη των νοητικών σχημάτων που τις υποστηρίζουν. Η θεωρία Δεσμών δίνει τη δυνατότητα να εξετάσουμε τη Γενοκτονία ως όλο και όχι να αναλυθεί σε μέρη και περιπτώσεις που την εκφυλίζουν. Έτσι η γενοκτολογία αποκτά ένα νέο αφαιρετικό εργαλείο για να μπορεί να μην είναι απλώς η ιστορία του μετά, αλλά και του πριν για να μπορέσει να αποφύγει αποτελεσματικά περιπτώσεις που θα οδηγούσαν σε γενοκτονία.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=16825&l=gr

Ελληνικά χωρίς Ελληνισμό;

Posted: Σεπτεμβρίου 7, 2014 by Κάτσιος Δημήτρης in Νίκος Λυγερός, Παιδεία, Πολιτισμός-Ιστορία

Του Νίκου Λυγερού

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα των ανθρώπων που προωθούν την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας είναι το πλήθος των μαθητών και των φοιτητών. Σε κάθε συζήτηση αναρωτιούνται τι θα κάνουμε αν του χρόνου έχουμε λιγότερους, τι θα κάνουμε τώρα που έχουμε λιγότερους και πώς θα τα καταφέρουμε να έχουμε περισσότερους. Αυτά τα ερωτήματα σε βάθος Χρόνου θεωρούνται από συνήθεια ως σημαντικά, ενώ ανήκουν μόνο και μόνο στη καθημερινότητα. Συζητούν ειδικοί της γλώσσας λες και υπάρχει μόνο η γλώσσα δίχως σκέψη. Ποιο νόημα έχει η γλώσσα δίχως σκέψη; Ποια σημασία έχει η γλώσσα δίχως πολιτισμό; Αν ο στόχος μας είναι μόνο και μόνο η επικοινωνία, σίγουρα υπάρχει και απάντηση. Το πρόβλημα είναι ότι μιλάμε για φυσικές γλώσσες και όχι για τεχνητές. Κι όταν εφαρμόζουμε αυτό το πλαίσιο στη γλώσσα μας μπορούμε ν’ αναρωτηθούμε στο τέλος τι αξία έχουν τα ελληνικά δίχως Ελληνισμό; Διότι οι συνεχείς συγκρίσεις των ελληνικών με τις άλλες γλώσσες καταντούν ένα γελοίο ανέκδοτο, αφού η ουσία των ελληνικών είναι ο Ελληνισμός. Αν δεν υπάρχει το πνεύμα του Ελληνισμού τι να την κάνω τη γλώσσα; Αν δεν υπάρχει ιστορία τι εννοώ με το παρελθόν και το μέλλον; Δίχως ιστορία, το παρόν κυριαρχεί γιατί ζούμε μόνο σε χώρο, δίχως Χρόνο. Είμαστε λαός σπάνιος κι ασχολούμαστε με τις ποσότητες. Είμαστε λαός του Χρόνου κι ασχολούμαστε με τις επιφάνειες. Το ερώτημα είναι γιατί; Ποιος είναι ο λόγος; Κι η απάντηση είναι απλή: απλώς η καθημερινότητα. Διότι είναι αυτή που μας κάνει λόγω λήθης κι αδιαφορίας να ξεχάσουμε την ουσία της ύπαρξής μας εδώ και αιώνες, τον Ελληνισμό. Αν στον χώρο των γλωσσών δεν μιλούμε πια για τον Ελληνισμό, ενώ προσπαθούμε να βρούμε γλωσσικά προτερήματα, είμαστε άξιοι της μοίρας μας, αφού τα λόγια δίχως λόγο δεν είναι σκέψεις αλλά λέξεις. Η γλώσσα μας είναι σπουδαία γιατί είναι η γλώσσα του Ελληνισμού. Η γλώσσα μας δεν είναι μόνο τα ελληνικά, αλλά η έκφραση της ελληνικής σκέψης. Ο Ελληνισμός είναι δώρο του Χρόνου στην Ανθρωπότητα και από αυτήν αντλεί την αξία της η γλώσσα μας. Δίχως ελληνική σκέψη ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός. Ας δούμε επιτέλους ότι το κλέος της γλώσσας δεν είναι πόσοι μιλούν ελληνικά, αλλά πώς ο Ελληνισμός έγινε θαύμα.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=16745&l=gr

Ελεύθερη ελληνική γλώσσα

Posted: Σεπτεμβρίου 6, 2014 by Κάτσιος Δημήτρης in Εθνικά θέματα, Νίκος Λυγερός, Παιδεία, Πολιτική

Του Νίκου Λυγερού

Κατά τον Αριστοτέλη, Έλληνας είναι αυτός που έχει ελληνική παιδεία. Αν ακολουθήσουμε αυτό το νοητικό σχήμα, κατανοούμε πολύ εύκολα ότι οι διαφοροποιήσεις περί θρησκείας είναι πλέον ένα πρόσχημα. Η επιβολή της τουρκικής γλώσσας σε ελληνικό πληθυσμό επιχειρήθηκε και μέσω του σχεδίου Ανάν το 2004, αλλά απορρίφθηκε από τον κυπριακό λαό. Στη Θράκη τα πράγματα είναι διαφορετικά γιατί από τη αρχή η δειλία προκαλεί προβλήματα με επεκτάσεις. Καταντήσαμε να έχουμε Πομάκους να παρακολουθούν μαθήματα στην τουρκική γλώσσα που δεν κατέχουν διότι δεν είναι δική τους. Γι’ αυτό το λόγο και διεκδικούν ορθολογικά μια ελληνική παιδεία γιατί είναι Έλληνες εξ ορισμού σε θεσμικό πλαίσιο και είναι το πρέπον να ακολουθήσουν το αριστοτελικό πνεύμα περί παιδείας. Η ιδέα της ελευθερίας δεν εγκλωβίζεται στη γλώσσα και αγγίζει βέβαια και τη σκέψη. Με άλλα λόγια πρέπει να καταλάβουμε ότι οι πρόσφυγες που προέρχονται από τα μεγάλα κατεχόμενα έχουν δικαίωμα στη μνήμη. Και αυτά που μαθαίνουν δεν πρέπει να σβήνουν τις ρίζες τους. Έτσι και η μνήμη τους δεν μπορεί ν’ αλλάξει λόγω προγράμματος. Οι πρόσφυγες δεν ξεχνούν και απαιτούν το αυτονόητο: την επιστροφή στη γη τους που ανήκει στην Ευρώπη και δεν έχει καμία σχέση με την Ασία όσο μικρή κι αν είναι. Έτσι τα σύμβολα δεν έχουν ανάγκη από αντίγραφα. Εδώ δεν είναι Λας Βέγκας, αλλά Θράκη. Και ο εμπλουτισμός του πολιτισμού δεν μπορεί να είναι εκφυλισμός.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15562&l=gr

Η ρομποτική στην Παιδεία

Posted: Σεπτεμβρίου 5, 2014 by Κάτσιος Δημήτρης in Νίκος Λυγερός, Παιδεία

Του Νίκου Λυγερού

Η ρομποτική στην Παιδεία μπορεί να ξαφνιάσει την παραδοσιακή εκπαίδευση. Κι όμως η ρομποτική μπορεί να βοηθήσει έμπρακτα τα μαθήματα των μαθηματικών και της πληροφορικής. Επίσης σε συνδυασμό με την υπουργική απόφαση της υποχρεωτικής εκμάθησης του σκακιού στο δημοτικό, έχουμε μια ενίσχυση της ικανότητας να παρθούν στρατηγικές και ορθολογικές αποφάσεις. Και αυτό είναι καλό για την γενική νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Έτσι η ρομποτική έρχεται λοιπόν να συμπληρώσει σε πρακτικό επίπεδο με άμεση ανάδραση όσον αφορά στις θεωρητικές γνώσεις. Επίσης σε επίπεδο μηχανολογικό, η ρομποτική έρχεται να δείξει τα απαραίτητα πρώτα βήματα για την κατασκευή ενός ρομπότ που περιλαμβάνει συνδεσμολογία, κινητήρα, αισθητήρες κλπ και βέβαια προγραμματισμό ακόμα και αν αυτός είναι βασικός, αφού χρησιμοποιείται βασικά μόνο για εικονική προσέγγιση. Έτσι η ρομποτική μπορεί να είναι ένα πολύ σοβαρό ενδιάμεσο για παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν στη συνέχεια με τεχνολογικά επαγγέλματα. Βλέπουμε με αυτόν τον τρόπο ότι η ρομποτική προσφέρει δυνατότητες σε πολλαπλό επίπεδο στην Παιδεία. Κι επειδή υπάρχει ήδη μία κρίσιμη μάζα παιδιών που τη γνωρίζουν στα σχολεία τους, μπορούμε να φανταστούμε την εξέλιξή της, όταν γενικευτεί ως επιστήμη εκμάθησης στην ελληνική Παιδεία με εφαρμογές που αφορούν και στα ναυτιλιακά και στα αεροναυπηγικά αλλά βέβαια και στα ενεργειακά.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15777&l=gr