Archive for the ‘Επιστήμη-Τεχνολογία’ Category

Advertisements

Του Νίκου Λυγερού

Με τα νέα δεδομένα που υπάρχουν στην Ελλάδα, είναι απαραίτητο να σκεφτούμε τη δομή και την υποδομή ενός Ινστιτούτο Ζεόλιθου, που θα αξιοποιεί τις καινοτομίες που προσφέρει ο ζεόλιθος σε διάφορους τομείς. Διότι δεν επαρκεί να αρχίσει η αξιοποίηση του ζεόλιθου πρέπει να σκεφτούμε στρατηγικά και ορθολογικά την προστιθέμενη αξία που επιτρέπει η χρήση του. Το Ινστιτούτο Ζεόλιθου πρέπει να παρέχει γνώσεις, πράγμα το οποίο μπορεί να γίνει ανάλογο με το επίπεδο σε μορφή σεμιναρίων και Masterclasses. Σε αυτό το πλαίσιο όπου λειτουργεί πρώτα το θεωρητικό, μπορούμε στη συνέχεια να έχουμε το πρακτικό σκέλος με πειράματα που έχουν είτε ερευνητικό χαρακτήρα είτε εκπαιδευτικό, έτσι ώστε να υπάρχει και ανάδραση μέσω της διαδραστικότητας. Επίσης το εργαστήριο μπορεί να ενισχυθεί με κήπους, όπου τα πειράματα μπορούν να εφαρμοστούν σε πραγματική κλίμακα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να μελετήσουμε επί της ουσίας τις οργανοληπτικές ιδιότητες των προϊόντων που παράγονται μέσω του ζεόλιθου. Το ανάλογο μπορεί να γίνει στον βιομηχανικό τομέα κι ένα εργαστήριο μηχανολογικό με τον κλασικό του εξοπλισμό επαρκεί για να αναδείξει πολλές από τις εφαρμογές του ζεόλιθου ως φίλτρο και καταλυτικό στοιχείο. Ένα εργαστήριο μηχανικών θα επέτρεπε την ανάδειξη της χρήσης του ζεόλιθου στον κατασκευαστικό τομέα. Είναι επίσης σημαντικό να υπάρχει ένα εργαστήριο ικανό να παράγει προϊόντα μέσω της χημείας και της βιολογίας για την ανθρώπινη χρήση στον τομέα των καλλυντικών αλλά και της ιατρικής μέσω του πλαισίου της αποτοξίνωσης. Η γενική ιδέα είναι ότι ο ζεόλιθος μπορεί να λειτουργήσει ως μια πλατφόρμα για εφαρμογές που μπορούν να μετατρέπουν σε καινοτομίες μέσω της νοημοσύνης που δεν περιμένει από τους άλλους για να δημιουργήσει. Η πρόσβαση σε ελληνικό ζεόλιθο προσφέρει μια δυναμική που πρέπει να αξιοποιήσουμε όχι μόνο θεωρητικά αλλά και πρακτικά για να προσφέρουμε στην πατρίδα μας ένα πλαίσιο ανθεκτικότητας που βασίζεται στον ορυκτό πλούτο, αλλά και στην μεταποίησή του γιατί είναι αυτή η διαφορά που θα κάνει τη διαφορά στον τομέα της ανάκαμψης κι όχι μόνο της ανάπτυξης που δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια αλλαγή φάσης που χρειαζόμαστε για το λαό μας.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=17051&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Η συμβολή των μαθηματικών υπερδομών δεν περιορίζεται στα μαθηματικά, όπως θα ήταν αναμενόμενο από τον καθένα. Στην πραγματικότητα ακολουθούν το νοητικό σχήμα της στρατηγικής των ομάδων του Gabis. Έτσι βλέπουμε ότι οι εφαρμογές τους πληθαίνουν στους τομείς της φυσικής και της χημείας αλλά και της βιολογίας. Ένας από τους βασικούς λόγους αυτής της ικανότητας δεν είναι απλώς η προσαρμοστικότητα των μοντέλων τους, αλλά η πλαστικότητα της δομής τους, που διαχειρίζεται φυσιολογικά, με ορθολογικό τρόπο, τα χαρακτηριστικά της πολυπλοκότητας που απαιτεί ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης των γεγονότων, όπου η μονοσήμαντη πράξη δεν επαρκεί πια για να κωδικοποιήσει τα δεδομένα αυτών των τομέων. Επίσης η ικανότητα των υπερδομών να παράγουν νέες υπερδομές είναι πραγματικά εντυπωσιακή, αφού λειτουργεί το νοητικό σχήμα της γενίκευσης μέσω της κληρονομικότητας. Οι υπερδομές δίνουν, επίσης, τη δυνατότητα να συμπληρώσουν τις υποδομές και τις δομές, δίχως να εκφυλίζουν αυτές τις έννοιες, αφού τις εμπλουτίζουν πρακτικά και αποτελεσματικά. Ακόμα κι αν είμαστε στην αρχή της αξιοποίησης αυτού του τομέα είναι προβλέψιμο ότι θα λειτουργήσουν όλο και πιο συχνά σε διάφορα πεδία, όπου η πολυπλοκότητα παίζει ένα καθοριστικό ρόλο για την εξέλιξη των πραγμάτων. Με τον φορμαλισμό των υπερδομών έχουμε να δώσουμε ανοιχτές δομές, που υποστηρίζουν πιο βαθιές νοητικές προσεγγίσεις, όπως είναι και το θέμα της διακλάδωσης, αφού δε μιλούμε πια για πιθανότητες, αλλά για υπάρξεις που λειτουργούν ανεξάρτητα και παράλληλα μ’ ένα τρόπο συλλογικό όσον αφορά στη θεωρία ομάδων.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15616&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Είναι σίγουρα μια ανορθόδοξη προσέγγιση να εξετάζουμε τον Ελληνισμό ως μαλάκιον της Γενικής θεωρίας της Σχετικότητας του Einstein και σίγουρα δεν είναι το μόνο μοντέλο, αφού θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και άλλα όπως η έννοια του τριπλού σημείου επαφής των δυναμικών συστημάτων μέσω της έννοιας της βαλκανοποίησης ή του παράξενου ελκυστή της μορφοκλασματικής ανάλυσης. Σε κάθε περίπτωση το μαλάκιον είναι ένα ανθεκτικό σημείο αναφοράς όταν τα πράγματα δεν είναι γραμμικά. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να φανταστούμε την ιστορία ως το ανάλογο της βαρύτητας στη Γενική θεωρία και αυτή να είναι το θεμελιακό στοιχείο που τροποποιεί τους χάρτες, όπως η βαρύτητα παραμορφώνει τα συστήματα αναφοράς του Γαλιλαίου. Επίσης γνωρίζουμε ήδη την αλλαγή που προκαλεί η Ειδική θεωρία της Σχετικότητας με την εισαγωγή των μετασχηματιστών του Lorenz. Έτσι πρέπει να σκεφτούμε ότι λόγω σπανιότητας ο Ελληνισμός δεν μετασχηματίζεται γραμμικά και με ομαλό τρόπο. Κι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του παραδείγματα, επειδή είναι και το πιο μακρόχρονο, είναι το βυζαντινό. Μόνο και μόνο γι’ αυτό το λόγο είμαστε ήδη υποχρεωμένοι να εισάγουμε την έννοια του μαλάκιου, αφού μόνο και μόνο το εμβαδόν και το σχήμα της επιφανείας σε συνάρτηση με το χρόνο και την εξέλιξή του είναι πολύπλοκα. Το Βυζάντιο, που διαρκεί έντεκα αιώνες, δεν μπορεί να εξεταστεί μόνο ανά έτος και είναι δύσκολο να συγκρίνουμε στο ίδιο πεδίο όλα τα σχήματα που παίρνει σε βάθος χρόνου. Έτσι το μαλάκιον της Γενικής θεωρίας της Σχετικότητας, που είναι ικανό να εφαρμοστεί πάνω στην καμπυλότητα του χωροχρόνου και να δώσει ένα σύστημα αναφοράς δίχως καθετότητα, δημιουργεί μια εικόνα ανάλογη όταν το ενσωματώνουμε μέσα στην ιστορία για να υπάρξει ένα ενιαίο σύστημα αναφοράς σε διαχρονικό επίπεδο, γιατί η γεωμετρική και μόνο έννοια του εμβαδού και της επιφάνειας μεταλλάσσεται τόσο πολύ στο χωρικό διάστημα που δυσκολεύει τον εντοπισμό της συνέχειας. Γι’ αυτό το λόγο προσπαθούν μερικοί ανά τους αιώνες να χρησιμοποιήσουν τέτοιου τύπου επιχειρήματα για να μην υπάρχει το μέτωπό μας. Το μαλάκιον, όμως, ενσωματώνει εξαρχής τις δομές του χρόνου και παραμένει το ίδιο ακόμα κι αν δεν υπάρχουν πια κάθετες. Έτσι ο Ελληνισμός, που λειτουργεί μόνο με διαχρονικές αξίες κι όχι συγχρονικές αρχές, είναι μια μαλακή οντότητα, που έχει όμως ανθεκτικότητα, αφού προσαρμόζεται μέσα στην ιστορία και δεν εκφυλίζεται. Έτσι γίνεται και με το μαλάκιον. Κατά συνέπεια, η χρήση ενός ισομορφισμού του τύπου Sidis μας επιτρέπει να θεωρήσουμε τον Ελληνισμό όχι μόνο ως ένα δώρο του Χρόνου στην Ανθρωπότητα, αλλά και ως ένα μαλάκιον της ιστορίας που εξηγεί και τον διαχρονικό του χαρακτήρα.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=16659&l=gr

Η τεχνολογία LNG στην Ελλάδα

Posted: Ιουλίου 17, 2014 by Κάτσιος Δημήτρης in Επιστήμη-Τεχνολογία, Νίκος Λυγερός

Του Νίκου Λυγερού

Η τεχνολογία LNG προχωρά με εντυπωσιακό τρόπο σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το φυσικό αέριο είναι μια πράσινη ενέργεια και όταν είναι υγροποιημένο έχει καλύτερη απόδοση στους κινητήρες. Το ίδιο ισχύει και για τους χώρους αποθήκευσης, αφού η θερμοκρασία στους – 162 oC επιτρέπει ένα συντελεστή της τάξης των 600. Κατά συνέπεια είναι ακόμα καλύτερο και από το CNG που λειτουργεί με 200 ατμόσφαιρες, ενώ το LNG λειτουργεί με μία. Αυτή η ιδιότητα προσφέρει τη δυνατότητα να έχουμε μικρότερους σταθμούς αποθήκευσης. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι έχουμε στη διάθεσή μας μία τεχνολογία ακόμα και για οχήματα, όπως είναι τα φορτηγά και τα λεωφορεία σε πρώτη φάση, αλλά είναι αναμενόμενο να έχουμε σε μικρό χρονικό διάστημα και το ανάλογο για αυτοκίνητα. Σε κάθε περίπτωση, έχουμε από τώρα κινητούς σταθμούς προμήθειας δίχως να υπάρχει καμιά τεχνική δυσκολία. Και αυτό μπορεί να γίνει στην ξηρά αλλά βέβαια και σε λιμάνια. Έτσι μπορούμε και στην Ελλάδα να προχωρήσουμε και σε αυτήν την τεχνολογία για να μην έχουμε τους κλασικούς ρύπους του πετρελαίου, αφού με την καύση του φυσικού αερίου έχουμε ως προϊόντα διοξείδιο του άνθρακα και νερό, πράγμα το οποίο είναι πολύ σημαντικό και για τα νησιά μας, αλλά και για περιοχές που είναι πιο δύσκολα προσβάσιμες. Δίχως να ξεχάσουμε και τη δυνατότητα καραβιών που λειτουργούν άμεσα με LNG.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15854&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Η δράση της ελληνικής και της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης πάνω στις πατρίδες μας είναι τόσο μεγάλη που έχει ήδη αρχίσει να δημιουργεί τις συνθήκες του μέλλοντος που αποτελούν πλαίσιο για την αλλαγή φάσης. Με αυτόν τον τρόπο εισήλθαμε στην έννοια της γαλάζιας ενέργειας και μάλιστα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για να δούμε τώρα και τα νοητικά σχήματα των ενεργειακών έργων που μας συνδέουν με το μέλλον. Στο τομέα του ηλεκτρικού ρεύματος εμφανίζεται επίσημα και από τις ελληνικές απαιτήσεις το EuroAsia Interconnector: Διασύνδεση Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας μεταξύ Hadera (Ισραήλ) και περιοχής Αττικής, γνωστή ως Euro-Asia Interconnector. Το έργο θα έχει μεταφορική ικανότητα 2000 MW και συνολικό μήκος περίπου 1518 km. Το εκτιμώμενο κόστος επένδυσης στον ελληνικό χώρο ανέρχεται στα 800 εκατομμύρια με 1 δισεκατομμύριο ευρώ , ο πλωτός σταθμός αεριοποίησης στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης: Πλωτός Σταθμός αποθήκευσης και επαναεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου στην Αλεξανδρούπολη – INGS LNG Greece με δυνατότητα αεριοποίησης και μετάγγισης 6,1 δις m3 αερίου ετησίως. Η συνολική επένδυση εκτιμάται σε Euro 340εκ., ο χώρος αποθήκευσης φυσικού αερίου στην περιοχή Καβάλας: Εγκατάσταση αποθήκευσης στη Ν. Καβάλα, σε εξαντλημένο κοίτασμα φυσικού αερίου. Το εκτιμώμενο κόστος της επένδυσης ανέρχεται στα 400 εκατομμύρια ευρώ. και βέβαια ο αγωγός φυσικού αερίου Eastern Mediteranean: Αγωγός από υπεράκτια περιοχή Κύπρου προς Ελληνική Ενδοχώρα μέσω Κρήτης. Ο αγωγός Eastern Mediterranean θα μεταφέρει αέριο από τα νέα κοιτάσματα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου στην Ελλάδα και προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Το εκτιμώμενο κόστος ανέρχεται στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα ενεργειακά έργα παίρνουν πλέον και ευρωπαϊκές διαστάσεις. Έτσι ο αγώνας για την ΑΟΖ δικαιώνεται, διότι λειτουργεί σαν πλατφόρμα έναρξης προγραμμάτων μεγάλης εμβέλειας, που δεν έχουν καμιά σχέση με προηγούμενα. Τα έργα αυτά άνηκαν πριν μερικά χρόνια όχι μόνο στην ουτοπία, αλλά στο αδιανόητο, διότι λόγω ραγιαδισμού και μικροπολιτικής σχεδόν κανείς δεν ήθελε να τα πιστέψει ή να τα δει μετά από εξηγήσεις. Ενώ τώρα είναι προγράμματα οράματα που σχεδιάζονται πλέον σε πρακτικό και στρατηγικό επίπεδο δίχως φοβίες και επιφυλάξεις, γιατί ο Ελληνισμός έχει αρχίσει να βλέπει τη συνέχεια και προετοιμάζεται για τα επόμενα βήματα με άλματα που θα χαρακτηρίσουν την εποχή μας, αφού για πρώτη φορά αξιοποιούμε πραγματικά την ενεργοθάλασσα που στηρίζεται πάνω στην έννοια του απέραντου γαλάζιου που δημιουργεί η ΑΟΖ.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15242&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Η ανάπτυξη δεν θα έρθει μόνη της κι αν δεν βάλουμε τα δυνατά μας με τις ίδιες τις δυνάμεις μας, πάλι θα είμαστε εξαρτημένοι αν δεν είμαστε εγκλωβισμένοι. Μόνο που δεν επαρκεί να ειπωθεί η ανάγκη της ανάπτυξης για να υλοποιηθεί, διότι η ανάκαμψη είναι προαπαιτούμενο για μας. Για να μας βοηθήσουν υπάρχουν βέβαια δύο θεμελιακά στοιχεία: η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και ο Ζεόλιθος. Πρέπει όμως να βασιστούμε και στην έννοια της καινοτομίας που είναι από τις βασικές ιδιότητες του Ελληνισμού. Η καινοτομία επειδή δεν είναι απλώς μια πατέντα, πρέπει να σχετίζεται με τη δυναμική της αγοράς που θα την απορροφήσει, κατά συνέπεια πρέπει να λύνει προβλήματα ή να δημιουργεί νέους προβληματισμούς επειδή ανοίγει δρόμους για την πατρίδα μας, ακόμα και σε διεθνές επίπεδο. Η καινοτομία δεν απαιτεί αναγκαστικά μεγάλα χρηματικά ποσά για να εφαρμοστεί. Χρειάζεται όμως νοημοσύνη και ελευθερία. Με άλλα λόγια δεν μπορεί να εμποδίζεται από τη γραφειοκρατία και δεν μπορεί να υποστηρίζεται μόνο θεσμικά. Η καινοτομία χρειάζεται ένα πλαίσιο που επιτρέπει τη δράση της νοημοσύνης. Δεν επαρκεί λοιπόν ο πανεπιστημιακός χώρος ή ακόμα και ο ερευνητικός, αφού υπάρχουν άνθρωποι και ειδικά νέοι που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτά, ενώ έχουν μεγάλη ευρηματικότητα. Έτσι αν θέλουμε να βοηθήσουμε επί του πρακτέου, πρέπει να υπάρχει ένας επιπλέον χώρος, ακόμα πιο ανεξάρτητος και ελεύθερος, όπου θα μπορέσει να εκφραστεί η δημιουργικότητα δίχως εμπόδια. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του κτιρίου Νόησις στη Θεσσαλονίκη. Εκεί θα μπορέσει κάθε ανοιχτό μυαλό να παρουσιάσει νέες ιδέες δίχως ενδοιασμούς, για να δείξει ελεύθερα το έργο του, για να επιλεχθεί χωρίς να έχει κανένα άλλον προσόν εκτός από την παραγωγή μιας ιδέας που οδηγεί εν δυνάμει στην καινοτομία. Σε αυτό το πλαίσιο θα υπάρξουν και Master Class με θέματα ανοιχτά, όπως είναι η ιδιοθύελλα και η πλάγια σκέψη, όπου ομαδικά θα προσπαθούμε να λύσουμε αποτελεσματικά και ανθεκτικά, πρακτικά προβλήματα καινοτομίας.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=15197&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Το έργο του Δημήτρη Μπάτση αν είναι μία καινοτομία προέρχεται από την συλλογή πληροφοριών σε διάσπαρτο πλαίσιο. Άρα κανένας δεν κοίταζε ακριβώς τι έκανε κι ο καθένας μέσα στην ειδικότητα έλεγε τα δικά του. Το θέμα της δικτύωσης και του δικτύου είναι πάρα πολύ σημαντικό. Όταν μιλάμε τώρα για μεταφορά ενέργειας όλοι νομίζουν ότι έχει σημασία η τοποθεσία της πηγής. Στην πραγματικότητα το δίκτυο είναι ακόμα πιο σημαντικό. Γιατί αν υπάρχουν πολύ καλές πηγές ενέργειας και το δίκτυό δεν είναι καλό, είναι πολύ απλό δεν θα υπάρχει απολύτως τίποτα. Στον Δημήτρη Μπάτση παρατηρείται το εξής: είναι ικανός να απορροφήσει γνώσεις από τεχνικούς, χωρίς να είναι του τομέα και να δημιουργεί ένα πλέγμα. Για πρώτη φορά μπορούμε να βρούμε στο ίδιο βιβλίο ένα ολόκληρο πλαίσιο το οποίο μας επιτρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτό μπορεί να δημιουργήσει όντως μία στρατηγική. Το άλλο που είναι πάρα πολύ σημαντικό είναι το θέμα της κάθετης ανάπτυξης, δηλαδή αυτό που γίνεται κατανοητό είναι το εξής: ότι δεν έχει μεγάλη σημασία να έχεις μόνο και μόνο ορυκτό πλούτο, είναι καλό, αλλά όχι να τον δίνεις αμέσως. Γιατί στην πραγματικότητα όταν δίνουμε, και θα είναι το ίδιο και με τους υδρογονάνθρακες, θα είναι το ίδιο και με τον ζεόλιθο, θα είναι το ίδιο με οποιοδήποτε ορυκτό πλούτο έχει η Ελλάδα, στην πραγματικότητα το πρόβλημά μας είναι ποια είναι η προστιθέμενη αξία. Και έχει ενδιαφέρον γιατί πάλι εδώ υπογραμμίζει ότι είναι πάρα πολύ σημαντική η προστιθέμενη αξία σε σχέση με την αντικειμενική αξία. Η ιδέα είναι ότι δεν πρέπει να εξετάζουμε μόνο τις αντικειμενικές αξίες. Επίσης ποια μπορεί να είναι στην συνέχεια η επεξεργασία έτσι ώστε να περάσουμε σε ένα άλλο στάδιο όταν θα μιλήσουμε για πραγματικές εξαγωγές. Πρέπει να καταλάβουμε το εξής, βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα θα υπάρξει. Βαριά βιομηχανία όμως που θα πρέπει ταυτόχρονα να σέβεται τον τουρισμό θα πρέπει να υπάρξει κι αυτό και βέβαια βαριά βιομηχανία που θα πρέπει να σέβεται την Ελλάδα. Η ιδέα είναι όχι να είμαστε αυτοί που τα πήραν από τους προηγούμενους, αλλά να είμαστε αυτοί που θα δώσουν στους επόμενους και με αυτήν την έννοια ο Δημήτρης Μπάτσης έδωσε πάρα πολλά σε εμάς, τους επόμενους.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=14984&l=gr