Αρχείο για Ιουλίου, 2014

Έξι νέα θαλάσσια κοιτάσματα στην Κύπρο

Posted: Ιουλίου 31, 2014 by Κάτσιος Δημήτρης in Νίκος Λυγερός

Του Νίκου Λυγερού

Την ώρα που όλοι συζητούν ακόμα αν υπάρχουν αρκετά αποθέματα, για να δημιουργηθεί ένας τερματικός σταθμός υγροποίησης στην Κύπρο, αφού δεν ξέρουν ότι έχει ήδη αποφασισθεί από τους επίσημους φορείς, η ενεργειακή ιστορία συνεχίζει ακάθεκτα. Μετά το κοίτασμα Αφροδίτη στο θαλάσσιο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ αλλά και τα δύο άλλα που βρίσκονται στο ίδιο οικόπεδο, θα αρχίσουμε να μιλούμε επιτέλους για άλλα έξι νέα κοιτάσματα, Ονασαγόρας, Ζήνων, Κινύρας, Αμαθούντα, Ευαγόρας και Πράξανδρος στα θαλάσσια οικόπεδα 2, 3 και 9 που θα διαχειριστεί η κοινοπραξία της ENI-KOKOGAS. Πιο συγκεκριμένα μέσα στο καλοκαίρι του 2014 θα έχουμε εξελίξεις, αφού θα έρθει το γεωτρύπανο από τη Μοζαμβίκη για ν’ αρχίσει το έργο του στην περιοχή. Έτσι θα έχουμε ταυτόχρονα στην κυπριακή ΑΟΖ, δύο εταιρείες σε φάση γεωτρήσεων. Αυτή η πραγματικότητα που θα υλοποιηθεί σε μερικές εβδομάδες ήταν παντελώς αδιανόητη πριν μερικά χρόνια και ουτοπική πριν μερικούς μήνες. Κι όμως η κυπριακή ΑΟΖ συνεχίζει να αλλάζει επί της ουσίας το μέλλον της Κύπρου που δεν είναι πια μόνο και μόνο ένα περιθωριακό κράτος. Η Κύπρος σιγά σιγά σηκώνεται και αποκτά νέες δυνάμεις ικανές να την απελευθερώσουν από τη βαρβαρότητα του κατακτητή. Κι όσοι δεν αντιλαμβάνονται την αξία αυτών όλων των κινήσεων που γίνονται πράξεις που διαμορφώνουν την πραγματικότητα είναι καταδικασμένοι ν’ απελευθερωθούν δίχως να ξυπνήσουν. Δεν έχει σημασία όμως αφού η ουσία είναι να γίνει η απελευθέρωση αυτού του ευρωπαϊκού νησιού που δεν έχει σχέση με ανατολή.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15914&l=gr

Advertisements

Του Νίκου Λυγερού

Οι Βαλτικές Χώρες ήταν για χρόνια υπό σοβιετική κατοχή και κανείς δεν πίστευε στη δεκαετία του ’80 ότι θα μπορούσαν μια μέρα να είναι ελεύθερες, αφού θεωρούσαν ότι η Σοβιετική Ένωση θα ήταν αιώνια. Κι όμως οι Βαλτικές Χώρες όχι μόνο είναι ελεύθερες, αλλά είναι μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2004, ενώ χρειάζεται μια δεκαετία για να τελειώσει η διαδικασία της ενταξιακής πορείας. Και αυτό έγινε μέσω μιας απελευθέρωσης δίχως πόλεμο. Αν το σκεφτούμε ορθολογικά πώς κατάφεραν αυτές οι τρεις χώρες να περάσουν από ένα σοβιετικό καθεστώς σε ένα ευρωπαϊκό δίχως να περάσουν από μια εμπόλεμη κατάσταση σε επίπεδο στρατηγική, θα αντιληφθούμε ότι υλοποιήθηκε ένα νοητικό σχήμα που ήταν αδιανόητο για τους περισσότερους. Ένα ανάλογο σχήμα υπάρχει και για την κατεχόμενη Θράκη. Ενώ όλοι αναρωτιούνται κατά πόσο κινδυνεύει η ελεύθερη Θράκη από διάφορες επιθέσεις, καταλήψεις ή ακόμα και μια μελλοντική κατοχή, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί σε πρακτικό επίπεδο πώς μπορεί να γίνει μια απελευθέρωση της κατεχόμενης, ενώ υπάρχουν νοητικά στρατηγικά σχήματα που το υποστηρίζουν και μάλιστα ενισχύουν την υπόσταση της ελεύθερης Θράκης, αφού δημιουργείται μια ευρωπαϊκή ασπίδα που καλύπτει όλο το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Έτσι η τοπική προσέγγιση που δεν προσφέρει δυνατότητες ανάλυσης πρέπει να αντικατασταθεί από μια ολική που δείχνει στρατηγικά στοιχεία που λειτουργούν από το 1957.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles?n=15906&l=gr

Του Νίκου Λυγερού

Τα φυλακισμένα μνήματα των αγωνιστών του απελευθερωτικού αγώνα είναι από τα πιο διάσημα της Κύπρου και από τα πιο συμβολικά. Κι όμως μετά από τόσες δεκαετίες ακόμα δεν είναι ελεύθερα και παραμένουν φυλακισμένα. Είναι δυνατόν ένας ολόκληρος λαός να αφήνει αυτά τα σύμβολα να είναι εγκλωβισμένα μέσα στις φυλακές. Δεν αρκεί που οι ήρωές μας τελείωσαν τη ζωή τους στη φυλακή πρέπει να ζήσουν το θάνατό τους στον ίδιο χώρο. Ήδη είχε γράψει γι’ αυτό το θέμα ο Albert Camus καταγγέλοντας τη βάρβαρη καταδίκη. Κι όμως δεν έχει αλλάξει τίποτα λες και κανείς δεν θέλει να τη δει την πραγματικότητα. Ενώ είναι απλή. Δεν μπορεί ένα τέτοιο σύμβολο να παραμένει φυλακισμένο, ενώ αντιπροσωπεύει την ιστορία μας και τον αγώνα των προγόνων μας. Είναι σημαντικό να πιέσουμε τους θεσμικούς φορείς για να πάρουν επιτέλους την απόφαση να απελευθερώσουν τα φυλακισμένα μνήματα και να είναι προσβάσιμα στον κυπριακό λαό αλλά και γενικότερα στον Ελληνισμό, για να βλέπουν και οι επόμενοι το παράδειγμα των προηγούμενων. Αυτό που έχει μεγάλη αξία είναι ότι με το έργο έκαναν το αδιανόητο και μας χάρισαν την ελευθερία που ζούμε μέσω της θυσίας τους, ενώ εμείς τους αφήνουμε στην σκλαβοσύνη λόγω της αδράνειας και της απραξίας μας. Μόνο και μόνο ο σεβασμός μας προς το πρόσωπό τους θα έπρεπε να μας είχε οδηγήσει στην απελευθέρωσή τους. Δεν είναι αργά και αυτό μπορεί να γίνει ακόμα και τώρα. Ας το κάνουμε λοιπόν όσο πιο γρήγορα γίνεται για τη μνήμη τους.

Πηγή: http://www.lygeros.org/articles.php?n=15869&l=gr