Σύμφωνα με την έρευνα που έγινε στις 26-28 Ιανουαρίου σε δείγμα 1001 ατόμων σε όλη την Ελλάδα, από την εταιρεία ToThePoint για λογαριασμό της ΕΤ-3, η Νέα Δημοκρατία βγαίνει πρώτη με 18,6%, χωρίς να εξασφαλίζει αυτοδυναμία.

Δεύτερο κόμμα αναδεικνύεται το ΚΚΕ με 8,7%, τρίτος ο ΣΥΡΙΖΑ με 8,2% και τέταρτη η Δημοκρατική Αριστερά με 7,5%.

Το ΠΑΣΟΚ πέφτει ακόμα πιο χαμηλά με 7% ενώ ο ΛΑΟΣ έχει καθοδική πορεία συγκεντρώνοντας 4,3%. Στη Βουλή μπαίνουν και οι Οικολόγοι-Πράσινοι.

Το ποσοστό των αναποφάσιστων ανέρχεται στο 24,2% ενώ άλλο κόμμα δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν το 9%.

Εκλογές το συντομότερο δυνατόν

Στην ερώτηση για το πότε πρέπει να γίνουν οι εκλογές, το 30,1% απάντησε «το συντομότερο δυνατόν», ενώ το 15,4% επέλεξε την απάντηση «μέχρι το Πάσχα». Το 5,3% απάντησε “Όχι μετά το καλοκαίρι”.

Αντίθετα, το 16,8% απάντησε ότι οι εκλογές πρέπει να γίνουν στο τέλος της τετραετίας, ενώ ένα 8,6% είπε ότι οι εκλογές πρέπει να γίνουν στα τέλη του 2012.

ΠΑΣΟΚ στα πρόθυρα της διάσπασης

Να σημειωθεί ότι η πλειοψηφία των ερωτώμενων θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στα πρόθυρα της διάσπασης.

Ειδικότερα, το 57% δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι στα πρόθυρα της διάσπασης, ενώ το 22,5% απάντησε ότι η κρίση του θα είναι μακροχρόνια και θα συρρικνώνεται.

Καταλληλότερος διάδοχος ο Βενιζέλος

Στην ερώτηση για το ποιος υποψήφιος είναι καταλληλότερος για να ηγηθεί του κινήματος στις επερχόμενες εκλογές, οι ψηφοφόροι τάσσονται υπέρ του Ευάγγελου Βενιζέλου σε ποσοστό 8,5% και ακολουθεί ο Ανδρέας Λοβέρδος με ποσοστό 6%.

Ωστόσο, το 13,2% των ψηφοφόρων λένε ότι δεν τους ενδιαφέρει ενώ το 51,4% δηλώνει ότι κανείς από τους φερόμενους ως υποψήφιους δεν είναι κατάλληλος.

Αρνητική γνώμη και για τον Παπαδήμο

Πτώση σημειώνουν και τα ποσοστά του πρωθυπουργού, Λ. Παπαδήμου, αφού το 55,4% αξιολογεί αρνητικά το έργο της κυβέρνησης, ενώ μόνο το 16.7% φαίνεται να το κρίνει θετικά.

Να σημειωθεί ότι το Δεκέμβριο, σε έρευνα της ίδιας εταιρείας, οι αρνητικές γνώμες για την κυβέρνηση έφταναν στο 32.4%, δηλαδή το ποσοστό όσων αξιολογούν αρνητικά την κυβέρνηση Παπαδήμου αυξήθηκε κατά 23 μονάδες.

Μήπως να κάνουμε τη χώρα… Κορέα, διοργανώνοντας λοταρίες στις οποίες θα συμμετέχουν όσοι έχουν αγοράσει προϊόντα με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες μπας και… αυξήσουμε τα έσοδα του ΦΠΑ τα οποία καταρρέουν; Κι όμως! Είναι κι αυτή μια από τις προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι ενόψει της κατάρτισης του νέου φορολογικού νομοσχεδίου. Και γιατί όχι; Μέχρι τώρα κάθονταν στο υπουργείο Οικονομικών και κοίταζαν τα έσοδα από τον ΦΠΑ να συρρικνώνονται. Λίγη μελέτη της διεθνούς εμπειρίας δεν θα βλάψει κανέναν.

Έπρεπε να τσακίσουν τον κλάδο της εστίασης αυξάνοντας τον ΦΠΑ στο 23% και να καθιερώσουν στην Ελλάδα έναν από τους τρεις υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ στην Ευρώπη για να συνειδητοποιήσουν ότι οι «τυφλοί» έμμεσοι φόροι δεν μπορούν να αποδώσουν εν μέσω ύφεσης; Κι ενώ σήμερα ξανανοίγει ο διάλογος για την κατάρτιση του νέου φορολογικού νομοσχεδίου –υποτίθεται ότι η μείωση του ΦΠΑ αλλά και η αλλαγή στον τρόπο καταβολής του είναι από τα θέματα της ατζέντας- στο υπουργείο Οικονομικών βλέπουν τα στοιχεία και δεν πιστεύουν στα μάτια τους:

1.    Τα συνολικά έσοδα από τον ΦΠΑ ανήλθαν στα 16,887 δις ευρώ. Η σύγκριση με τον στόχο που είχε τεθεί από τους μαθητευόμενους μάγους (17,36 δις έλεγε το μεσοπρόθεσμο) δεν έχει πλέον σημασία. Το ζήτημα είναι ότι το 2011 εισπράξαμε λιγότερα χρήματα από ΦΠΑ συγκριτικά με το 2010 (17,37 δις. ευρώ) παρά το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη χρονιά οι φορολογικοί συντελεστές ήταν χαμηλότεροι από τέσσερις έως και…13 ποσοστιαίες μονάδες.

2.    Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους έμμεσους φόρους. Στο τέλος του 2011 συγκεντρώσαμε έσοδα 28,587 δις ευρώ όταν το 2010 οι εισπράξεις από την έμμεση φορολογία ήταν 31,04 δισεκατομμύρια ευρώ.
Δηλαδή: αυξήσαμε τους φόρους, μειώσαμε την κατανάλωση σε ποτά, τσιγάρα, καύσιμα, τρόφιμα και αναψυκτικά και τώρα συνειδητοποιούμε ότι φουσκώσαμε την παραοικονομία και χάσαμε έσοδα.

Τι πέφτει στο τραπέζι

Κι έτσι αποφασίσαμε να μελετήσουμε αυτά που σε άλλες χώρες έχουν δοκιμαστεί εδώ και χρόνια (σ.σ. η λοταρία της Κορέας είναι σοβαρό υπαρκτό παράδειγμα το οποίο μάλιστα χαρακτηρίστηκε ως επιτυχημένο):

1.    Την ενίσχυση των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Προτείνεται να ισχύσει μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ –αν αυτό επιτρέπεται από την ΕΕ- για όσες συναλλαγές θα εκτελούνται μέσω χρεωστικών ή πιστωτικών καρτών. Το μέτρο μπορεί να πάρει διάφορες μορφές όπως για παράδειγμα η παροχή φορολογικής έκπτωσης για όσους χρησιμοποιούν τις χρεωστικές κάρτες (και όχι κατ’ ανάγκη τις πιστωτικές καθώς υπάρχει και το ζήτημα της υπερχρέωσης.

2.    Την υποχρεωτική  διενέργεια συναλλαγών μέσω τραπεζικού συστήματος από ένα όριο και πάνω (σήμερα είναι 1500 ευρώ και ζητούμενο είναι να μειωθεί κι’ άλλο),

3.    Την άμεση απόδοση του ΦΠΑ από τον λήπτη ενός τιμολογίου (π.χ μέσα σε 30 ημέρες από τη λήψη του τιμολογίου) προκειμένου να σταματήσει το φαινόμενο να συμπεριλαμβάνεται ο ΦΠΑ σε μεταχρονολογημένες επιταγές και τελικώς να μην πληρώνετε ποτέ.

Αρίστος Οικονομίδης

Όπως όλα δείχνουν το PSI δεν προχωράει καλά. Εξαρχής η αποτυχία του είναι …προδιαγεγραμμένη.

Το PSI προκαλεί σημαντική ζημία στους ξένους ομολογιούχους, σαν διαδικασία είναι εθελοντικής φύσης και χρειάζεται για τη πραγματοποίηση της κεφάλαια ύψους περίπου 30 δις ευρώ περίπου που δεν υπάρχουν σήμερα στα ελληνικά δημόσια ταμεία.

Για να εξασφαλισθούν αυτά τα κεφάλαια η τρόικα μας ζητάει παραχωρήσεις που υπερβαίνουν αυτές που με ευκολία θα έκαναν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου (παραχώρηση δημοσιονομικής κυριαρχίας).

Με τυχόν υλοποίηση των προθέσεων της κυβέρνησης και των κομμάτων εξουσίας θα προκληθεί σημαντικό κοινωνικό και πολιτικό κόστος.
Τα κόμματα εξουσίας τρέμουν στη σκέψη τυχόν ανεξέλεγκτων εξελίξεων και το σώμα των εκλογέων βρίσκεται στα πρόθυρα κοινωνικής εξέγερσης.
Η τοποθέτηση στην πρωθυπουργία με ανορθόδοξες και μη προβλεπόμενες διαδικασίες από το Σύνταγμα ενός άχρωμου τεχνοκράτη με μειωμένα αρχηγικά αντανακλαστικά και αμφισβητούμενες ως ανύπαρκτες διαπραγματευτικές ικανότητες έκανε τα πράγματα χειρότερα.

Ας γίνουμε ρεαλιστές και ας το αποφασίσουμε.

Το πρόβλημα χρειάζεται άλλη λύση και άλλους διαπραγματευτές.

‘Ετσι όπως έχουν τα πράγματα μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία του Ελληνικού κράτους είναι πιθανό να πραγματοποιηθεί σύντομα, ακόμα και από τυχαίο γεγονός.
To δηλώνουν οι ίδιοι οι κυβερνώντες ως κινδυνολογία ή ως δυνατή εξέλιξη.

Μπορούμε αν θέλουμε να την αποτρέψουμε, αλλά αυτό τεχνικά δεν θα γίνει ούτε με αύξηση φορολογίας, ούτε με νέες θυσίες του ελληνικού λαού.

Για αποφύγουμε την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία χρειαζόμαστε περίπου 15 δις ευρώ μέχρι τα μέσα Μαρτίου.

Αν δεν τα βρούμε θα πρέπει να δηλώσουμε αδυναμία εξυπηρέτησης του συγκεκριμένου χρέους και αυτό ισοδυναμεί με επιλεκτική στάση πληρωμών και όχι απαραίτητα με χρεοκοπία.

Το έχουν κάνει και άλλες χώρες στο παρελθόν και από μόνο του δεν πρέπει να μας τρομάζει.

Στην περίπτωση αυτή ως προσωρινή λύση μπορεί να γίνει μια πρόταση στους ομολογιούχους για ανανέωση του χρέους με έκδοση νέων ομολόγων ίσης με την αρχική διάρκεια.

Για όσους δεν την δεχθούν θα αρνηθούμε την πληρωμή.

Τότε θα ενεργοποιηθούν τα cds, θα προκύψει πιστωτικό γεγονός και θα αποζημιωθούν όσοι κατέχουν τέτοια προιόντα από τους ξένους κεφαλαιούχους (αγορές ) που έπαιζαν ως τώρα με την οικονομία μας εκδίδοντας τέτοια προιόντα.

Θα είναι μία ευχάριστη εξέλιξη να δούμε κάποιους επώνυμους κεφαλαιούχους των αγορών να πληρώνουν ακριβά τα παιχνίδια τους με την οικονομία μας .
Ως δυνατή εξέλιξη όμως μπορεί να διευκολύνει την προώθηση του PSI για τα υπόλοιπα ομόλογα με μελλοντικές λήξεις.

Παράλληλα οφείλουμε να έχουμε ήδη απευθυνθεί στις ξένες αγορές και να έχουμε ζητήσει μέσω των τραπεζών μας το ποσό αυτό ως δάνειο για την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας τους.

Θα ανακοινώσουμε παράλληλα ως λόγο ενίσχυσης τους το ότι πρόκειται να παραχωρήσουμε για 30 χρόνια στις τράπεζες ακίνητη περιουσία του κράτους (επιφάνεια) αξίας περίπου 50 δις ευρώ και σε αντάλλαγμα θα μας πληρώσουν με τα κατεχόμενα απ’ αυτές ομόλογα του ελληνικού κράτους ίσης ονομαστικής αξίας.

Αυτό θα ισοδυναμεί με μείωση του δημόσιου χρέους κατά 13% (=50/365), είναι απόλυτα εφικτό και θα ενισχύσει την οικονομική κατάσταση των ελληνικών τραπεζών που δεν θα χρειασθεί να επανακεφαλαιοποιηθούν και δεν θα έχουν ζημίες από τα κατεχόμενα ομόλογα.

Οι τράπεζες σε επόμενο στάδιο θα τιτλοποιήσουν αυτή την περιουσία και θα εκδόσουν δικά τους ομόλογα διάρκειας 30 χρόνων τουλάχιστον καλυμμένα απ’ αυτήν (ενυπόθηκα) που θα διατεθούν σε ξένους επενδυτές.
Το αντίτιμο θα πρέπει να καταβληθεί με άλλα ομόλογα του ελληνικού κράτους αγορασμένα στην τρέχουσα αξία τους (50%), δηλαδή θα έχουμε μια περαιτέρω μείωση του δημόσιου χρέους κατά 50 δις ευρώ.

Συνολικά θα έχουμε μείωση του δημόσιου χρέους κατά 41% ( =(50+100)/365 )με παράλληλη μετατροπή 100 δις ευρώ σε εσωτερικό ιδιωτικό χρέος, δηλαδή κατά 27% (=100/365).
Αυτή η μετατροπή σε ιδιωτικό εσωτερικό χρέος εξασφαλίζει ότι μειώνουμε τον κίνδυνο που θα προέκυπτε αν κάποια στιγμή υποχρεωθούμε από τις συνθήκες να βγούμε από τον χώρο του ευρώ μελλοντικά και εξασφαλίζουμε ότι οι τόκοι των 100 δις ευρώ θα παραμείνουν σε ελληνικά χέρια και θα αυξήσουν το εθνικό εισόδημα μέσω των τραπεζών.

Όπως βλέπετε το σχέδιο είναι περίπου ισοδύναμο σε απόδοση με το υφιστάμενο σχέδιο της κυβέρνησης για το PSI με την διαφορά ότι γλυτώνουμε 30 δις ευρώ από την επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και δεν χρειάζεται να δανεισθούμε 130 δις ευρώ επιπλέον, όπως προβλέπει το PSI.

Τα ομόλογα εκδόσεως των τραπεζών προτείνεται να έχουν εκφρασθεί σε ένα τρίτο νόμισμα (σταθερό ή ανταγωνιστικό προς το ευρώ με χαμηλό επιτόκιο της τάξεως του 1% πχ σε δολλάρια Αμερικής).

Τα 15 δις ευρώ ενδέχεται να μας δανεισθούν με προθυμία από τις ίδιες τις τράπεζες έκδοσης των cds για να αποφύγουν την χρεοκοπία μας και την πληρωμή των προβλεπόμενων αποζημιώσεων και θα διατεθούν από τις ελληνικές τράπεζες για την πληρωμή των ληγμένων ομολόγων του Μαρτίου (ουδέτερη ενέργεια ως προς την αύξηση του χρέους καθώς θα εξοφληθεί μ’ αυτά ισόποσο άλλο χρέος).

Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να μας δανείσουν τα 15 δις ευρώ άλλες χώρες που θα επιθυμούσαν την εμπορική συνεργασία με την χώρα μας σε διάφορους τομείς όπως πχ στον τομέα της ενέργειας.
Μπορεί να σας προκύψει η απορία για το που προστίθενται ως χρέος τα 15 δις ευρώ που θα δανεισθούν οι τράπεζες για λογαριασμό του κράτους.
Η απάντηση είναι τεχνική .
Ομόλογα ονομαστικής αξίας 50 δις ευρώ και διάρκειας 6 χρόνων με επιτόκιο 4,5% το χρόνο έχουν παρούσα αξία εξαγοράς 39 δις ευρώ περίπου.
Συνεπώς οι τράπεζες για να εξαγοράσουν αξία 50 δις ευρώ περιουσία του δημοσίου οφείλουν εκτός από 50 δις ευρώ ομόλογα να καταβάλουν και 11 δις ευρώ μετρητά, άρα η σχετική προσαύξηση του δημόσιου χρέους είναι μόλις 4 δις ευρώ και μπορεί να διακανονισθεί εύκολα.
Με την ολοκλήρωση του σχεδίου τα 365 δις δημόσιου χρέους θα μετατραπούν σε 219 δις ευρώ δημόσιου εξωτερικού χρέους (365-50-100+4) και 50 δις ευρώ διεθνούς ιδιωτικού χρέους που θα εξυπηρετείται από κατεχόμενα ομόλογα δημοσίου αξίας 100 δις ευρώ (ιδιωτικό εσωτερικό χρέος).

Σημειώστε στο σημείο αυτό ως πλεονέκτημα του διακανονισμού ότι η κρατική περιουσία θα επανέλθει αυτοδίκαια στην ιδιοκτησία του κράτους μετά από 30 χρόνια και ότι οι τόκοι των 100 δις ευρώ θα μείνουν τελικά ως εισόδημα στην Ελλάδα.

Το σχέδιο αυτό μπορεί να εφαρμοσθεί άμεσα και λύνει πολλά αδιέξοδα της κυβέρνησης προς όφελος του ελληνικού λαού.

Κατατίθεται για προβληματισμό όλων των πολιτών και για να μην υπάρχει δικαιολογία σε κανένα πολιτικό ότι δεν ήξερε ή δεν διάβασε άλλες λύσεις.

Δεν αισιοδοξώ ότι θα εφαρμοσθεί από την τρέχουσα κυβέρνηση αλλά από μία νεοκλεγμένη κυβέρνηση σωτηρίας που θα προκύψει από εκλογές.

Οι εκλογές θα γίνουν απαραίτητες σύντομα γιατί μέχρι τα μέσα του Φεβρουαρίου θα φανούν πλήρως τα αδιέξοδα της ακολουθούμενης πολιτικής.

Η οικονομική κατάσταση της Ιταλίας θα επιδεινωθεί περαιτέρω και οι ευρωπαίοι σύμμαχοι θα μας παρακαλάνε να κλείσουμε το πρόβλημά μας το συντομότερο με οποιαδήποτε διαθέσιμη λύση.

Υ.Γ.
Ο συντάκτης του παρόντος κατέχει Μasters στο Βanking και έχει ειδικές γνώσεις για τα πράγματα που αναφέρει που απηχούν την προσωπική και ειδική γνώμη του.
Οι Συνταγματολόγοι και οι συμβούλοι τους άραγε γνωρίζουν και έχουν ειδική γνώμη?
Μάλλον όχι, θα έλεγα…

Μετάφραση από τα γαλλικά Σάνη Καπράγκου

Η απόφαση της Γερουσίας δεν ήτανε μία ανώδυνη απόφαση. Αποτελεί τη νίκη τής δικαιοσύνης έναντι μιας άρνησης, την οποία δεν δίστασε ν’ αποκαλύψει μέσα στους κόλπους της ίδιας μας της χώρας, καθώς δεν ήτανε δυνατό να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τού νόμου. Η αυτοαναφορική τούτη εντυπωσιακή έκθεση επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη της παρουσίας τού νόμου αυτού στον ποινικό κώδικα της Γαλλίας. Αυτός ο νόμος είναι προ-δικαιωμένος από τα όσα έχουν διαπραχθεί παρά την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Δικαστικά αποτελεί μία πράξη ολοκλήρωσης και στρατηγικά, για τα θύματα, τους επιζώντες και τους δίκαιους, επιτρέπει την ενοποίηση με ισοτιμία των αναγνωρισμένων από τη Γαλλία γενοκτονιών. Τούτο είναι ακόμη πιο σημαντικό από την έκθεση της Νομικής Επιτροπής, όταν επί πλέον παρατηρούμε την επιφυλακτικότητα ορισμένων γερουσιαστών. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά έξοχο, διότι συνειδητοποιούμε πως πρόκειται για μία νίκη του ανθρώπινου δικαιώματος επί της πομπώδους δικαιοσύνης, που αρκείται στο φαίνεσθαι για να δικαιολογεί την ύπαρξή της, με κίνδυνο να εμπαίζει τη μνήμη των λαών. Κι έπειτα μπορέσαμε να διαπιστώσουμε, κατά τη δημόσια συζήτηση, πως ορισμένοι στερούμενοι νομικών επιχειρημάτων δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν επιχειρήματα γεωστρατηγικής, για να τους διαταράξουν και να τους περιορίσουν σε μία αντιπαράθεση ισχύος. Πόσες φορές έχουμε ακούσει την ακόλουθη έκφραση ότι η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα. Ενώ οι στρατηγιστές, εν αντιθέσει με ορισμένους πολιτικούς άνδρες, ξέρουν καλά πως η Τουρκία δεν είναι παρά μόνο μία ακόμη χώρα, η οποία φέρεται ως μεγάλη δίχως να μπορεί να το δικαιολογήσει και ακόμη λιγότερο να το αποδείξει. Παρ’ όλ’ αυτά, εδώ, δεν είν’ αυτός ο σκοπός μας. Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε, είναι η αντίθεση μεταξύ μεγάλης χώρας και μικρής χώρας. Καθότι προκαλεί έκπληξη να λαμβάνουμε υπ’ όψιν τα επιχειρήματα αυτού του είδους μέσα σε ένα πλαίσιο νομικό. Τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν αυτά τα επιχειρήματα στο πεδίο της δικαιοσύνης, δεν συνειδητοποιούν πως πρόκειται για μια ρατσιστική οπτική, που οδηγεί σε σύγκριση τον μεγάλο Τούρκο με τον μικρό Αρμένιο. Η δικαιοσύνη σε αυτό το περιβάλλον, δεν εξετάζει παρά μόνο ένα μέγεθος, εκείνο του εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας που εμείς ονομάζουμε γενοκτονία, κατά τ’ άλλα, δεν νοιάζεται. Το σημαντικό είναι το ανθρώπινο επίπεδο. Είναι απλούστατα απαράδεκτο να επιτρέπεται η άρνηση ή ακόμη η ελαχιστοποίηση μιας γενοκτονίας, ανεξάρτητα από το θύμα ή τον δήμιο. Πρόκειται για μια διαδικασία γενική.
Εν τέλει, αν μπαίνουμε στην κοινοτική συζήτηση, είναι απλώς για να μην αποκαλύψουμε την πολιτική συζήτηση. Στο πλαίσιο νόμου αυτού του τύπου, δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικό χάσμα. Εν τούτοις, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει αυτό το χάσμα. Δεν πρέπει, ωστόσο, να πέφτουμε στην παγίδα να θέλουμε να το αποκρύψουμε προβάλλοντας μία κοινοτική αντιπαλότητα. Πρώτ’ απ’ όλα για τον απλούστατο λόγο πως η συζήτηση δεν αφορά αποκλειστικά τη γενοκτονία των Αρμενίων, μα το σύνολο των γενοκτονιών που έχουν αναγνωριστεί από τη Γαλλία. Από την άλλη πλευρά, όπως θα έλεγε ο Albert Camus, η έννοια της δικαιοσύνης δεν ανήκει σε καμία χώρα ειδικά. Στο πλαίσιο του νόμου που δεν είναι φυλετικός, το σημαντικό είναι να προστατεύει το θύμα από το έγκλημα ειρήνης, που δεν διστάζει να το κακοποιεί και να το διώκει, εξ αιτίας της απουσίας ενός νόμου που ποινικοποιεί την άρνηση. Οι λαοί δεν θα είναι πιο δίκαιοι τούτοι από τους άλλους. Είναι τα πολιτικά συστήματα περισσότερο ή λιγότερο ένοχα, επειδή εκείνα εφαρμόζουν με τρόπο συστηματικό μεθόδους εξόντωσης και διαγραφής. Ο νόμος αυτός είναι σύμφωνος με την έννοια της καταδίκης του βάρβαρου συστήματος αυτού του είδους. Ιδού το πνεύμα του νόμου.

Πηγή: http://www.lygeros.org/lygeros/8594-gr.html

Το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε συνάντηση Βενιζέλου-Λοβέρδου, με τον …τελευταίο να εκφράζει την υποστήριξή του στον υπουργό Οικονομικών στη μάχη διαδοχής του Γ. Παπανδρέου.

Σε κοινή συνέντευξη τύπου, ο υπουργός υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, δήλωσε ότι θα συμπορευθεί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Ολόκληρη η δήλωση Λοβέρδου

“Στις παρούσες δραματικές στιγμές που περνά η χώρα, όλοι πρέπει να συντάσσουμε τις δυνάμεις μας, ενωμένοι, για την επίτευξη του κοινού σκοπού, η Ελλάδα, δηλαδή η χώρα και οι πολίτες της να μην γονατίσουν. Αυτή είναι η βασική μας υποχρέωση, το κοινό, το συλλογικό μας καθήκον. Η κρισιμότητα των περιστάσεων, αλλά και το βάρος των καθηκόντων, δεν αφήνει πεδίο, δεν αφήνει χώρο για άλλες στοχεύσεις, πόσο μάλλον για θέματα που αφορούν την πορεία του καθενός μας χωριστά.

Με τον Βαγγέλη Βενιζέλο αποφασίσαμε να δώσουμε μαζί το δύσκολο αγώνα για την επίτευξη των στόχων της πατρίδας. Τόσο μέσα από τις τάξεις της κυβέρνησης, όπως ήδη καθημερινώς έχουμε κάνει, όσο και μέσα από τις τάξεις του πολιτικού μας χώρου, του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε ό,τι αφορά όλες τις εξελίξεις που έχουμε μπροστά μας. Θα πορευτούμε μαζί. Η παράταξή μας δεν αντέχει νέες διαιρέσεις. Η χώρα έχει ανάγκη από σταθερότητα και η σταθερότητα, τόσο πριν όσο και μετά τις εκλογές, προϋποθέτει την ενότητα της δημοκρατικής παράταξης, την ενότητα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και εμείς αυτή την ενότητα μπορούμε να την εγγυηθούμε. Μας συνδέουν κοινοί αγώνες, μια φιλία 40 ετών και η στενή σχέση με τον κοινό μας δάσκαλο, τον αείμνηστο Δημήτρη Τσάτσο.

Το Κίνημά μας σήκωσε στις πλάτες του βάρη και ευθύνες πολλών δεκαετιών, αναλαμβάνοντας, τον Οκτώβριο του 2009, την υποχρέωση να δώσει λύσεις σε χρόνια προβλήματα μέσα σε λίγους μήνες. Στην πορεία αυτή το ΠΑ.ΣΟ.Κ. χτυπήθηκε και τραυματίστηκε. Είναι, όμως, ως Κίνημα ιδεών και ανθρώπων, χρήσιμο στην πορεία του τόπου. Έδωσε και έχει να δώσει πολλά. Μία, όμως, νέα διαίρεση θα πήγαινε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ακόμη πιο πίσω.

Κάνοντας σήμερα αυτό που περνάει από το χέρι μου προσπαθώ να συμβάλω στην ενότητα της παράταξής μας και, με τον τρόπο αυτό, να συμμετάσχω στην προσπάθεια για τη σταθεροποίηση της χώρας. Η κυβέρνηση Παπαδήμου πρέπει να στηριχθεί, με τρόπο σαφή και έμπρακτο. Το εθνικό συμφέρον αυτό επιτάσσει. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες γι’ αυτό αγωνιούν. Η Ελλάδα θα δώσει αυτές τις ημέρες την πιο καίρια κι αποφασιστική της μάχη, ως χώρα της Ε.Ε και της ευρωζώνης. Και θα πρέπει να την κερδίσει. Μέσα σε ένα ασταθές εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον και σε μια δοκιμαζόμενη Ε.Ε.

Μόλις το βαρύ καθηκοντολόγιο της Ελλάδας το επιτρέψει, εντός των επομένων ημερών, θα δημοσιοποιήσω τις ειδικότερες θέσεις μου για τις βασικές προτεραιότητες της χώρας, για όσα πρέπει να γίνουν εδώ και τώρα, καθώς και για τις ριζικές αλλαγές της πολιτικής φυσιογνωμίας του Κινήματός μας, τη συλλογικότητα της δράσης του, την ανανέωση της ηγετικής του ομάδας και των στελεχών του, για την προώθηση των οποίων θα ενώσω τις δυνάμεις μου και θα συμπορευτώ με τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Η ανάταξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι στα χέρια όλων των μελών και των στελεχών του. Τη σημερινή έλλειψη ηγεσίας θα καλύψει η ενότητα και η εξασφάλιση συνέχειας και προοπτικής”.

Αναβρασμός στο ΠΑΣΟΚ

Την Πέμπτη, έχει προγραμματιστεί μια από τις πιο κρίσιμες συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.

Αναμένεται να συζητηθεί η στάση του κόμματος ενόψει των νέων σκληρών μέτρων που θα έλθουν προς ψήφιση, καθώς κανείς δεν έχει ξεχάσει την εικόνα διάλυσης που παρουσίασε η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ κατά την ψηφοφορία του πολυνομοσχεδίου.

Ωστόσο, το κλίμα είναι εκρηκτικό και πολλοί βουλευτές απαιτούν συζήτηση εφ΄ όλης της ύλης σε σχέση και με τα όσα έχουν γίνει και ειπωθεί τις τελευταίες ημέρες, όπως η δήλωση Χρυσοχοΐδη για το μνημόνιο, η ανάδειξη νέου επικεφαλής με συνοπτικές διαδικασίες και τα προβλήματα συνοχής του κόμματος.

Σε πείσμα όσων επιδόθηκαν τα τελευταία 24ωρα σε έναν λυσσαλέο πόλεμο – κυρίως μέσω Twitter και αναρτήσεων σε ιστοσελίδες- προσπαθώντας να καλλιεργήσουν το κλίμα ότι η συνάντηση Σαμαρά – Πούτιν στο Κρεμλίνο δεν έγινε ποτέ, η φωτογραφία από …τις κατ’ ιδίαν συνομιλίες των δύο ανδρών αποκαθιστά την πλήρη αλήθεια.

Και διαψεύδει τις… κονδυλοφέρουσες Κασσάνδρες που, προκειμένου να στηρίξουν τους ευσεβείς τους πόθους,  θυμήθηκαν να ανασύρουν από τα κιτάπια τους ακόμη και την προ ετών μη πραγματοποιηθείσα συνάντηση Καραμανλή- Ερντογάν. Παραδίδονται στην κρίση αναγνωστών, ακροατών και τηλεθεατών.

Τραγελαφικά είναι τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα του 2012… Συγκλονιστικά στοιχεία αποκαλύφθηκαν από την εκπομπή Κοινωνία Ώρα Mega όπου οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο Νίκαιας φώναζαν για… τους «μισθούς πείνας» που παίρνουν!

Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος γιατρών του νοσοκομείου κος Παπανικολάου αλλά και η πρόεδρος των εργαζομένων κα Προκόπη, εργαζόμενος έπαθε καρδιακό επεισόδιο μόλις είδε ότι πήρε 200 ευρώ αντί για 950 ευρώ που θα έπαιρνε κανονικά.

«Ο πιο προνομιούχος εδώ παίρνει 700 ευρώ ενώ σε άλλους ήρθαν εκκαθαριστικά με 30 λεπτά και με 5 ευρώ…» σημείωσαν χαρακτηριστικά.

Αυτό όπως εξήγησαν συμβαίνει λόγω των οριζόντιων περικοπών που έγιναν αλλά και λόγω των δανείων που έχουν πάρει κάποιοι και τους παρακρατείται από τον μισθό τους…

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κάποιος νοσηλευτής εκεί που έπαιρνε 1.200 ευρώ με 21 χρόνια δουλειάς, τώρα να παίρνει 800 ευρώ λόγω των περικοπών… Και από τα 800 αυτά του παρακρατούν το δάνειο…